Persoonlijk

Waarom nu pas?

Je zal er vast niet op gelet hebben, maar ik eigenlijk wel. Sinds ik in augustus mijn site upgradede naar een .be heb ik nooit de moed gehad om mijn oude site te verwijderen. Maar vandaag heb ik dat toch eindelijk gedaan. En daar ben ik blij om.

Je zult nu vast wel denken? Waarom zou je in godsnaam je tweede site open laten staan voor bijna een jaar lang ook al schrijf je er toch niet op. Oké, ik moet dit bekennen:

1. Toen ik in juli bezig was mijn site te hervormen, ben ik echt uren aan het werk geweest. Het heeft me minstens een dag gekost om allerlei snufjes uit te zoeken en alle puntjes op de i te zetten. En toen ik klaar was had ik niet echt zin om mijn andere site te verwijderen. Misschien wou ik wel nog eens een safe heaven hebben voor in het geval van, want ik geloof niet echt in mijn technische wonderkunsten.

2. Ik ben ook gewoon te sentimenteel, weet je wel. Ik hou van die kleine dingen die toch heel veel voor me betekenen ook al storen ze soms andere mensen. En ook al heb ik nu al zeer lang mijn nieuwe blog, toch kan ik er niet onderuit dat ik ontzettend hield van mijn oude. Dat is waar alles begon.

“Don’t cry because it’s over, smile because it happened.”
― Dr. Seuss

3. Ik heb echt ontzettend last van uitstel gedrag als ik iets moet doen waarover ik niet zeker ben wat de afloop zal zijn. Ik heb er dan ook lang over gedaan om mijn site .wordpress te verwijderen. Sorry voor mijn uitstelgedrag.

Maar ik verwijderde het toch

Na heel wat geklaag van bloglezers besloot ik toch de moed te verzamelen en het boeltje te verwijderen. Ikzelf had er geen last van en had er helemaal geen probleem mee dat iedereen nog mijn oude site kon lezen, maar andere mensen hadden dat duidelijk wel. Hebban merkte het op tijdens bloggerslijstje vorig jaar en een aantal weken geleden zeiden een aantal vriendinnen kort op elkaar dat ze telkens op de verkeerde site terechtkwamen. Dus ja, ik dacht bij mezelf: Audrey misschien is het toch eens tijd om op het knopje te drukken. Bij deze aan alle mensen die het storend vonden: het is gefixt! En daar ben ik stiekem heel blij om!

Dit was dus eventjes een klein berichtje tussendoor om jullie dit kleins te melden. 😉 En PS: ik ben toch niet de enige met uitstelgedrag, hé?

4 thoughts on “Waarom nu pas?

  1. Ik zat toevallig gisteren nog automatisch op je oude website, omdat m’n computer die link nog steeds het eerste herkent. Best gek om nu zo ‘afscheid’ te nemen van je oude link. Enne.. uitstelgedrag is zeeeer herkenbaar!

  2. Die knappe header past echt wel perfect bij de foto van deze blogpost. Ik heb lange tijd de homepage van mijn site als startpagina gehad zodat mensen steeds moesten doorklikken naar mijn blog. Dat werd op de duur wel een beetje belachelijk vermits er meermaals per week iets nieuws op de blog verschijnt terwijl de site zelf eigenlijk een beetje in een lange winterslaap ligt. Enkel de recepten, creaties en het recensie-archief staan daar nog op. Een tijdje geleden heb ik dan ook aan mijn echtgenoot gevraagd omdat voor mij in orde te brengen zodat je nu meteen op de blog uitkomt. Gelukkig weet die steeds hoe je aan zo iets moet beginnen.

    1. Haha, dank je! Ik hou wel eens van verandering. 😉 Toch vind ik het soms moeilijk om afscheid te nemen van dingen die veel voor me betekend hebben. Maar uiteindelijk ben ik wel altijd bij dat ik de stap heb genomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.