Review

Thuiskomen en toch weer niet in Verbeeld me, het laatste boek in de Touching Juliette-serie

Nu Ella weet wie Juliette is en waarvoor ze gecreëerd, is alles alleen maar ingewikkelder geworden. Terwijl ze worstelt met haar verleden en een toekomst tegemoet gaat die onzekerder is dan ooit, vervagen de lijnen tussen goed en kwaad – net als die tussen Ella en Juliette.
Met oude vijanden op de loer, lijkt zij niet de enige die kan beslissen over haar lot. De dag des oordeels voor Het Herstel komt dichterbij, maar zal ze zelf kunnen kiezen aan welke kant ze vecht?

Mijn mening: 4/10

Na al die jaren komt de Touching Juliette-serie op z’n einde in het laatste deel, Verbeeld me. Het voorlaatste deel was voor mij eigenlijk een grote teleurstelling, dus ik hoopte dat het laatste deel die schade meer dan goed zou maken, maar helaas weet ik niet of dat is gebeurd.

Om eerlijk te zijn voelde het als thuiskomen om terug in de schrijfstijl van Tahereh Mafi te duiken. Eens je ooit voor haar woorden bent gevallen, is er helemaal geen weg terug. Ook deze keer niet. Tahereh Mafi blaast je weer omver met haar unieke verwoordingen, prachtige metaforen en passionele liefdesscènes. Ook vertaalster Sandra Hessels mag hier best een applaus voor krijgen, want deze boeken zijn keer op keer steengoed vertaald en dit deel was geen uitzondering.

Maar voor mij stopte het daar dan ook. Hoe mooi Tahereh Mafi scènes kon verpakken, toch viel de inhoud voor het grootste deel van de tijd ontzettend tegen. Stel je voor: als kind krijg je een kerstcadeautje en het pakje ziet er zo mooi uit dat het haast onmogelijk lijkt dat wat erin zit de grootste teleurstelling zal zijn. Maar, het is wel zo. Verbeeld me is een boek dat zoveel diepgang mist. Zoveel scènes waren chaotisch, niet bijgeschaafd, te snel en te onlogisch. Op het eerste zicht ziet het er allemaal goed uit, tot je dieper graaft en je helemaal niets anders ontdekt dat mooie woorden aaneengeraamd.

Het ding is dat je best wel kan zien waar Tahereh Mafi naartoe wilde en ze raakt dat punt gewoon net niet. Ze wilde zoveel focus leggen op de relatie tussen Warner en Juliette/Ella (wat je maar wilt), dat het meest belangrijke deel (de opstand tegen het Herstel) van het verhaal op de achtergrond bleef en als het ware met een paar zwaaien van een toverstok of nee, hete seks op de operatietafel opgelost werd. Zoveel aspecten in de plot bleven onverklaard en zoveel aspecten gingen gewoon te makkelijk. Als je een grote rebellenmissie op poten wilt zetten, is er meer nodig dan vage verklaringen. Nee, dan moet alles goed in elkaar vallen, moet er een plan zijn (dat steek houdt) en moet je alles eruit halen. Je mag niet weglopen van complexiteit als je beslist om het méér te maken dan een liefdesrelatie en persoonlijke bevrijding (zoals in het eerste drie delen).

Ook zou je als lezer verwachten dat de auteur de personage-ontwikkeling van de voorgaande boeken niet teniet ging doen, maar guess what? Ze worden weer hun stereotype zelf met eigenlijk best weinig diepgang (met uitzondering van Kenji). Juliette’s hoofdstukken hebben bijna geen toevoeging aan het verhaal én zijn bijna een herhaling van wat er in deel vijf gebeurde. Ik snap niet eens waarom Mafi ervoor koos om haar stem te laten horen, terwijl Warner best wel meer inhoud en vuur toe te voegen had aan het verhaal.

Als dit een eerste deel in een serie zou zijn geweest, zou je als lezer gewoon. de rest niet meer lezen. Zeker als je al een paar jaar Young Adult leest. Het is alsof Tahereh Mafi niet echt meegegroeid is met haar lezers. (Beeld je in: ik was dertien toen ik haar eerste boek las en nu ben ik twintig.) Ze focust nog té hard op wat haar in de eerste trilogie zoveel lof heeft opgeleverd, maar ze blijft gewoon hangen. Om eerlijk te zijn, had ik liever gehad dat Tahereh Mafi deze serie die ik zo in mijn hard had gesloten niet had uitgebreid met drie andere boeken, want eigenlijk doen ze al die geweldige gevoelens die ik ooit had helemaal teniet.

Tahereh Mafi was ooit mijn allerlievelingsauteur. Ik viel voor haar schrijfstijl en zij liet me verliefd worden op lezen. Ik zal haar daar altijd dankbaar voor zijn, maar helaas was dit laatste boek het slechtste cadeautje dat je ooit onder de kerstboom kunt krijgen. Het miste zoveel diepgang, zoveel uitleg. Het was té snel, té onlogisch en het miste gewoon de feels. Nee, dit was ‘m niet.

Tahereh Mafi | Sandra Hessels | Blossom Books | hardcover | €19,99 |9789463491907 |451p.

1 thought on “Thuiskomen en toch weer niet in Verbeeld me, het laatste boek in de Touching Juliette-serie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.