Review

De Kids of Appetite | David Arnold

De kids of AppetiteAuteur: David Arnold
Uitgeverij: Blossom Books
ISBN: 9789020678932
Pagina’s: 328
Prijs: 17,99
Samenvatting:

Bruno Victor Benucci III en Madeline Falco hebben een verhaal te vertellen. Het begint met de dood van Vics vader en eindigt met een moord. De politie van Hackensack wil heel graag horen wat er allemaal is gebeurd. Maar dit verhaal is niet zomaar verteld.

Dit is een verhaal over:
1. Een urn met uitstrooi-instructies
2. De gedenkwaardige natuur van de Palisades in de winter
3. Een slapende onderzeeër
4. Twee liedjes over bloemen
5. Cool zijn op een ouderwetse manier
6. Zonsondergangen & ijsjes & boomgaarden & kerkhoven
7. Gelijktijdige totale tegenstrijdigheden
8. Ternauwernood ontsnappen uit een door oorlog verscheurd land
9. Een verhalenverzamelaar
10. Een verlaten kas als hoofdkwartier
11. Hoe je naar iemand luistert die niet praat
12. Verliefd worden op een schilderij
13. Verliefd worden op een liedje
14. Verliefd worden

Vic mist zijn vader, die twee jaar geleden is overleden. Als de stomme nieuwe vriend van Vics moeder haar een aanzoek doet, raakt Vic in paniek en rent hij weg van huis. Zijn vaders urn en zijn eigen verdriet zijn de enige dingen die hij meeneemt de winterse nacht in.

Op straat komt Vic Mad tegen, die hem meeneemt naar een slaapplaats. Daar ontmoet hij Coco, een elfjarige die vloekt als een bootwerker en rapt als een gangster, en Zuz, die helemaal niet praat. Baz, de onofficiële leider van deze groep stelt Vic maar twee vragen. Als Vic deze goed beantwoordt, zullen De Kids of Appetite hem helpen om de laatste wensen van zijn vader te vervullen.

Mijn mening: 9 superrenpaarden /10

De Kids of Appetite is het boek dat ik precies op het juiste moment heb gelezen. Het heeft precies de goede snaar geraakt en daarmee zou mijn recensie al mee kunnen eindigen. Toen ik net over de helft van het boek zat, had ik al een idee dat dit boek nét een tikkeltje anders zou worden dan de rest. Helemaal verstopt tussen de kleine zwarte letters vond je een schat aan levenslessen. En dat verdiende een extra blogje op mijn blog. Lees het artikel over de kracht van levenlustige boeken en vurige zinnen en dan weet je meteen waar ik het over heb.

Al bij pagina één moet je als lezer gewoon doorhebben dat dit boek speciaal zal zijn, ook al weet je nog niets. Al met de eerste zin, slaat David Arnold meteen de toon:

Stel je eens voor: de miljarden mensen op de wereld met hun miljarden ‘ik bens’.
– David Arnold, De Kids of Appetite

Meteen weet je als lezer dat je heel goed zal moeten lezen en dat dit boek je geen seconde zal loslaten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik echt verdrietig ben dat ik dit boek nu al uitheb. Ik heb zo genoten van Davids schrijfstijl en de verborgen woorden tussen de regels. Ik hield van zijn soms moeilijke taal die me twee keer liet nadenken en vervolgens luidop AAAH, WAUW zeggen. Ik hield ervan hoe hij me heeft kunnen vangen tussen zijn woorden en me niet meer heeft losgelaten tot aan de laatste pagina en verder.

Schrijfstijl is altijd een heel belangrijk iets voor mij, maar personages vind ik misschien zelfs nog belangrijker. Arnold weet hoe hij personages op papier moet zetten en hoe hij ze zo écht moet laten voelen. Als je dit boek aan het lezen bent, is het precies alsof je écht het leven van Victor en Mad voorbij ziet flitsen en dat je bij jezelf gewoon denkt: wat buitengewoon mooi en verdrietig tegelijkertijd. David Arnold wist precies een aantal zielen te vangen en heeft ze zo echt als hij ze maar kon brengen aan ons laten zien. Ze lijken buitengewoon, maar ik herkende zoveel eigenschappen en karaktertrekjes van zijn personages in mezelf dat ik er soms helemaal niet goed van werd.

Zoals ik al zei heeft dit boek een gevoelige snaar bij me geraakt. Mensen die me kennen, maar dan ook écht, weten welke dat zou kunnen zijn geweest. Misschien heb ik dan geen ziekte of zijn mijn ouders niet dood, ik ben nog steeds een mens met een paar irritante, vervelende stemmetjes in mijn hoofd. De Kids of Appetite heeft me wel getoond dat ik die maar lekker vaarwel moet zeggen en dat betekent heel veel voor me als ik een boek lees.

Naast al dat geweldigs weet ik nog een paar geweldige dingen. De Kids of Appetite weet je gewoonweg te verrassen. Het is naast ultrapoëtisch mooi ook nog eens razend spannend. Ik bleef maar bladzijdes omdraaien omdat ik wou weten wat er was gebeurd. Ik bleef maar lezen en lezen en sneltreinlezen. Best jammer, want eigenlijk had ik het wat langer willen rekkken. Uiteindelijk ben ik dan niet teleurgesteld, de plottwist was zo geweldig gevonden dat ik eigenlijk iets voelde tussen hilarisch en O nee! Ik bedoel: wat een gelijktijdige tegenstrijdigheid.

De Kids of Appetite is weer een boek van Blossom Books. Het verbaast me echt niet meer. Myrthe Spiteri weet er altijd de pareltjes uit te halen die net meer glimmen dan de andere pareltjes. Het boek was een werkelijke openbaring en bevestigde nog maar eens de dingen die ik al lang in mijn hoofd had zweven. In zijn prachtige camouflagejas zit een échte schat vol rode lichtjes die plots een vuurwerk geven. Ja, die botsing met dit boek had ik nodig en ik weet zeker als je het uitgehouden hebt om mijn recensie uit te lezen, jij die ook nodig hebt. Lees het, dames en heren. Het is zo’n boek dat je voor altijd bij je wilt hebben. Net zoals Mads The Oudsiders. Maar pas op: het heeft geweldige gevolgen.

 

 

2 thoughts on “De Kids of Appetite | David Arnold

  1. Wauw, wat een mooie recensie! Iedereen die dit boek leest vind het prachtig, en dat is echt geen verrassing. Dit boek heeft zoveel voor mij betekend toen ik het las en ik herkende zoveel dingen van Vic. Ik kan niet wachten om David te bedanken voor dit cadeautje van een boek op Yalfest!

    1. Dank je wel! Ik kijk er ook zo naar uit om hem te ontmoeten op YALfest! Het is zo’n geweldige schrijver! Stiekem hoop ik ook dat er al een ARC ligt van zijn andere boek Muggenland!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.